Να μας γίνει παράδειγμα προς μίμηση η Ισλανδία

Η ιστορία η οποία αποκαλύφθηκε από ένα ιταλικό ραδιοφωνικό σταθμό για την συνεχιζόμενη επανάσταση στην Ισλανδία είναι ένα χαρακτηριστικότατο παράδειγμα για το πόσο λίγο τα δικά μας Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης μας ενημερώνουν πραγματικά ή όχι για τα γεγονότα στον κόσμο.

Το 2008, κατά την έναρξη της «κρίσης», η Ισλανδία κυριολεκτικά πτώχευσε. Από τότε η χώρα αυτή «έχει χαθεί από τα ραντάρ της ενημέρωσης».

Κατά την διάρκεια που οι ευρωπαϊκές χώρες, η μια μετά την άλλη, απειλούνται από την πτώχευση, η οποία (η πτώχευση) απειλεί την ύπαρξη του Ευρώ, το πέσιμο της οποίας θα έχει ανεξέλεγκτες συνέπειες για όλο τον κόσμο, το τελευταίο πράγμα που θα ήθελαν οι Μερκελοσαρκοζύ και τα τσιράκια τους ανά τον κόσμο είναι να γίνει η Ισλανδία παράδειγμα για άλλες χώρες.

Ας δούμε γιατί.

Η Ισλανδία (πληθυσμός 320 χιλιάδες) ήταν μια από της πλουσιότερες χώρες του κόσμου. Το 2003 με την τελική επικράτηση του νεοφιλελεύθερου καθεστώτος όλες οι τράπεζες ιδιωτικοποιήθηκαν και, με στόχο την προσέλκυση ξένων επενδύσεων, οι τράπεζες αυτές προσέφεραν το ονλαϊν-μπάνκινκ και με την συνδρομή του χαμηλότερου δυνατού κόστους οι τράπεζες αυτές έδειχναν μεγάλα ποσοστά κερδών.

Οι λογαριασμοί, οι οποίοι ονομάστηκαν IceSave, προσέλκυσαν πολλούς μικρούς Βρετανούς και Ολλανδούς επενδυτές. Αλλά παράλληλα με την αύξηση των επενδύσεων αυξανόταν και το εξωτερικό χρέος των τραπεζών.

Το 2003 το χρέος της Ισλανδίας ήταν ίσο με το 200% του ΑΕΠ, ενώ το 2007 είχε φτάσει στο 900%. Στην Ελλάδα σήμερα είναι στο 160%  Η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 έκανε το τελικό χτύπημα. Οι τρεις βασικές τράπεζες της Ισλανδίας ( Landbanki, Kapthing και η Glitnir) πτώχευσαν. Η κρόνα έχασε 85% της αξίας της έναντι του Ευρώ.

Το 2008 η Ισλανδία κήρυξε πτώχευση!!

Η κρίση οδήγησε την Ισλανδία, με την διαδικασία της άμεσης δημοκρατίας, στην αποκατάσταση των κυριαρχικών δικαιωμάτων των Ισλανδών μέσον του νέου συντάγματος. Αλλά αυτό επιτεύχθηκε με μεγάλο πόνο.

Να πως έγινε αυτό.
Ο πρωθυπουργός της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης συνασπισμού Γκέιρ Χόρντε βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις για την παροχή δανείου ύψους 2.1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στο οποίο (στο δάνειο) η Βρετανία και η Ολλανδία πρόσθεσαν ακόμα 2.5 δισεκατομμύρια.

Η διεθνής οικονομικοί κύκλοι πίεζαν την Ισλανδία για δραστικά μέτρα. Το ΔΝΤ  ήθελε να πάρει το πιο πάνω χρέος «πάνω τους» με επιχείρημα ότι αυτός ο τρόπος είναι ο μόνος για να μπορέσει η Ισλανδία να ξεπληρώσει την Βρετανία και την Ολλανδία.

Οι συνεχόμενες διαμαρτυρίες και ταραχές ανάγκασαν την κυβέρνηση να παραιτηθεί. Οι πρόωρες εκλογές του Απριλίου του 2009 ανέδειξαν στην κυβέρνηση έναν αριστερό συνασπισμό το οποίο καταδίκασε το νεοφιλελεύθερο οικονομικό σύστημα, αλλά αμέσως παραδόθηκε στις απαιτήσεις των δανειστών και έπρεπε -η Ισλανδία- να επιστρέψει συνολικά τρία και πλέον δισεκατομμύρια Ευρώ. Έπρεπε ο κάθε Ισλανδός τα επόμενα 15 χρόνια να πληρώνει 100 Ευρώ κάθε μήνα. Έπρεπε δηλ. ο λαουτζίκος να θυσιαστεί για χρέη κάποιον ιδιωτών προς κάποιους άλλους ιδιώτες.

Αυτό ήταν η σταγόνα η οποία υπερχείλισε το ποτήρι.

Αυτό που συνέβη ήταν πρωτοφανές. Η γνώμη ότι οι Ισλανδοί πρέπει να πληρώνουν για τα λάθη των οικονομικών μονοπωλίων, ότι το σύνολο της χώρας πρέπει να πολιορκείται για αποπληρωμή ιδιωτικών χρεών, άλλαξε την σχέση μεταξύ πολιτών και πολιτικών θεσμών, γεγονός το οποίο τελικά οδήγησε την πολιτική ελίτ της Ισλανδίας να πάρει μέρος του εκλογικού σώματος.

Ο πρωθυπουργός Όλαφ Ραγκνάρ Γκρίμσον αρνήθηκε να επικυρώσει τον νόμο το οποίο ανάγκαζε τους πολίτες να σηκώσουν τα βάρη των Ισλανδών τραπεζιτών και συμφώνησε να συγκαλέσει δημοψήφισμα.

Φυσικά η διεθνής κοινότητα αύξησε την πίεση στην Ισλανδία. Η Βρετανία και η Ολλανδία απειλούσαν με σκληρή καταστολή η οποία θα οδηγούσε σε απομόνωση της χώρας. Όταν η Ισλανδία ετοιμαζόταν για δημοψήφισμα, το ΔΝΤ απειλούσε την χώρα να στερήσει οποιαδήποτε βοήθεια. Η Βρετανική κυβέρνηση απειλούσε να παγώσει τις καταθέσεις και τις αποταμιεύσεις των Ισλανδών.
Όπως έλεγε ο Γκρίμσον: «Μας έλεγαν αν δεν δεχθούμε τους όρους τους, θα γίνουμε η Κούβα του Βορρά. Ναι, αλλά αν συμφωνούσαμε θα γινόμασταν η Αϊτή του Βορρά».

Στην Ελλάδα οι επιλογές είναι Ρουμανία στο ευρώ και Αργεντινή εκτός.

Στο δημοψήφισμα του Μαρτίου του 2010 το 93% των Ισλανδών ψήφισαν κατά των πληρωμή των χρεών. Το ΔΝΤ πάγωσε τους δανεισμούς αμέσως. Αλλά η επανάσταση (για την οποία δεν έγραψε κανένα από τα ΜΜΕ, περιλαμβανομένου και του Euronews) δεν πτοήθηκε.

Με την υποστήριξη των οργισμένων πολιτών η κυβέρνηση ξεκίνησε έρευνες για αστικές και ποινικές ευθύνες κατά των υπευθύνων για την οικονομική κρίση. Το Ιντερπόλ εξέδωσε διεθνές ένταλμα σύλληψης για τον πρώην πρόεδρο της τράπεζας Kaupthing Σιγκιζμούντ Έϊναρδσον. Αλλά και πολλοί τραπεζίτες, εγκατέλειψαν εσπευσμένα την χώρα.

Όμως οι Ισλανδοί δεν σταμάτησαν εκεί: αποφάσισαν να υιοθετήσουν νέο σύνταγμα, το οποίο θα απαλλάξει την χώρα από την δύναμη της Διεθνής οικονομίας και των εικονικών νομισμάτων.

Για να γραφτεί νέο σύνταγμα ο Λαός της Ισλανδίας εξέλεξε 25 άτομα μεταξύ 522 ενήλικων, οι οποίοι δεν ανήκαν σε κανένα από τα πολιτικά κόμματα του κατεστημένου. Οι αντιπρόσωποι αυτοί έπρεπε να είχαν προταθεί τουλάχιστον από 30 άτομα. Το έγγραφο γράφτηκε μέσα από το διαδίκτυο. Οι πολίτες μπορούσαν να κάνουν προτάσεις και σχόλια, βλέποντας με τα ίδια τους τα μάτια την διαμόρφωση του συντάγματος. Το σύνταγμα το οποίο τελικά γεννήθηκε μέσα από συμμετοχή των πολιτών, θα παρουσιαστεί στο κοινοβούλιο προς έγκριση μετά από τις επόμενες εκλογές.

όσοι φοβούνται την χρεοκοπία ας ρίξουν μια ματιά στην Ισλανδία όπου μια μικρή χώρα με δύναμη και με σαφήνεια διακηρύσσει ότι ο Λαός τους είναι κυρίαρχος….

Αυτός είναι ο λόγος που η Ισλανδία δεν είναι στις ειδήσεις.

Σήμερα η Ισλανδία  των ψαράδων χωρίς τον ορυκτό πλούτο,  την Βιομηχανία και τον Γεωργικό τομέα που έχουμε εμείς,  έχει ανάπτυξη 3.1% και ανεργία 6.9%  το 2011.

Η Ελλάδα έχει 7% ύφεση και 21% ανεργία…

 

Πηγή: ΤSΑΝTIRΙ.GR

Άναψε το «πράσινο φως» από το χθεσινό Eurogroup

Το πράσινο φως άναψε από το Eurogroup στις χθεσινές δωδεκάωρες διαπραγματεύσεις, μεταξύ της ελληνικής αντιπροσωπίας και των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης…
Το δεύτερο πακέτο στήριξης της Ελλάδας περιλαμβάνει τη χορήγηση δανείου 130 δισεκατομμυρίων ευρώ και το κούρεμα του ελληνικού χρέους στο 53,5% της ονομαστικής αξίας των ελληνικών ομολόγων, ώστε να καταστεί βιώσιμο το χρέος στο 120,5% του ΑΕΠ το 2020.

Ο Πρωθυπουργός κ. Λουκάς Παπαδήμος ανέφερε ότι «η Βουλή θα πρέπει να λειτουργεί μέχρι την ολοκλήρωση της δανειακής σύμβασης», ενώ χαρακτήρισε και την ημέρα αυτή ως «Ιστορικής σημασίας για την ελληνική οικονομία».

«Πίσω από τη σημερινή απόφαση κρύβονται οι θυσίες και οι προσπάθειες ολόκληρου του ελληνικού λαού», ανέφερε ο υπουργός Οικονομικών κ. Ευάγγελος Βενιζέλος και πρόσθεσε: «Έχουμε λίγες ημέρες για να κάνουμε πολλά πράγματα».

Επισήμως και ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ επιβεβαίωσε την επίτευξη συμφωνίας για ένα «άνευ προηγουμένου» σχέδιο στήριξης της Ελλάδας που έχει ως στόχο να εγγυηθεί την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη.

Σε ανακοινωθέν επισημαίνεται επίσης ότι το Eurogroup έχει πλήρη επίγνωση των σημαντικών προσπαθειών που έχουν κάνει οι Έλληνες πολίτες και υπογραμμίζεται ότι απαιτούνται περαιτέρω προσπάθειες από την ελληνική κοινωνία ώστε να επιστρέψει η οικονομία σε βιώσιμο δρόμο.

Η Ελλάδα με το ένα πόδι στην «Χρεωκοπία»

Η χρεωκοπία πλησιάζει, αλλά δεν ξέρουμε ακόμα ποιος θα χρεοκοπήσει πρώτος, η Ελλάδα ή ο φτωχός λαός της;

Τα μέτρα που παίρνονται κάθε φορά από τους πολιτικούς, απ'ότι αντιλαμβάνεστε, μας οδηγούν γρηγορότερα στην καταστροφή μας.

Έτσι και αυτή τη φορά με το νέο Μνημόνιο, που συζητούν γι'αυτό σήμερα στην Βουλή, θα γίνει το ίδιο.

Έχουν να επακολουθήσουν κι'άλλα μνημόνια, πιστέψτε με!

Χθες ο κ. Παπαδήμος στο 20λεπτο διάγγελμα του, που παρακολουθήσαμε οι περισσότεροι από τις τηλεοράσεις μας, είπε και τα εξής:

«…Λένε ορισμένοι: από ένα τέτοιο οικονομικό πρόγραμμα που περιλαμβάνει επώδυνα μέτρα, καλύτερη η χρεοκοπία. Πλανώνται οικτρά όσοι υποστηρίζουν κάτι τέτοιο, ή δημαγωγούν επικίνδυνα. Μια άτακτη χρεοκοπία θα έριχνε τη χώρα μας σε μια καταστροφική περιπέτεια. Θα δημιουργούσε συνθήκες ανεξέλεγκτου οικονομικού χάους και κοινωνικής έκρηξης.

Οι αποταμιεύσεις των πολιτών θα κινδύνευαν. Το κράτος θα αδυνατούσε να πληρώσει μισθούς, συντάξεις, να καλύψει στοιχειώδεις λειτουργίες, όπως τα νοσοκομεία και τα σχολεία, καθώς έχει ακόμα πρωτογενές έλλειμμα πάνω από 5 δισ. ευρώ. Δηλαδή τα έσοδα του κράτους δεν αρκούν για να καλύψουν τις δαπάνες, ακόμα κι αν παύαμε να εξυπηρετούμε το χρέος.

Η εισαγωγή βασικών αγαθών –όπως φάρμακα, πετρέλαιο, και μηχανήματα– θα γινόταν προβληματική, αφού η χώρα, δημόσιος και ιδιωτικός τομέας, θα έχανε κάθε πρόσβαση σε δανεισμό και η ρευστότητα θα συρρικνωνόταν. Επιχειρήσεις θα έκλειναν μαζικά, αδυνατώντας να αντλήσουν χρηματοδότηση. Η ανεργία, η οποία είναι ήδη απαράδεκτα υψηλή θα αυξανόταν περισσότερο.

Το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων στην περίπτωση μιας άτακτης χρεοκοπίας θα κατέρρεε. Η χώρα θα παρασυρόταν σε μια μακρά δίνη ύφεσης, αστάθειας, ανεργίας και παρατεταμένης εξαθλίωσης.

Οι εξελίξεις αυτές θα οδηγούσαν, αργά ή γρήγορα, στην έξοδο από το ευρώ. Από χώρα του πυρήνα της Ευρωζώνης, η Ελλάδα θα καταντούσε χώρα αδύναμη, στο περιθώριο της Ευρώπης…»

 

Ακούγοντας όμως ο λαός αυτές τις πιθανές εξελίξεις, κάθεται, σκέπτεται και απορεί:

Οι αποταμιεύσεις μας κινδυνεύουν ήδη να αφανιστούν, με τις μειώσεις των μισθών και των συντάξεων δεν μπορούμε πια να ζήσουμε και να αντιμετωπίσουμε την καθημερινότητα. Και φανταστείτε τι επιλογές έχουν, στον Ιδιωτικό τομέα, οι άνεργοι και αυτοί που για μήνες δεν έχουν πληρωθεί ούτε με ένα Ευρώ, από τις δουλειές τους και τους εργοδότες που αδυνατούν να πληρώσουν τους μισθούς.

Για τα νοσοκομεία που αναφέρονται και στο διάγγελμα, τι να πούμε, χωρίς χρήματα πλέον και με τα χαράτσια που ζητούν στα νοσοκομεία, την πληρωμή φαρμάκων και νοσηλειών από τους ίδιους τους ασθενείς, κάτι που πριν καλύπτονταν από τα ασφαλιστικά ταμεία, η ζωή είναι δύσκολη για τους ασθενείς.

Αυτό που μας κάνει εντύπωση στο διάγγελμα του πρωθυπουργού, είναι η αναφορά του στις επιχειρήσεις που θα έκλειναν μαζικά, ενώ βλέποντας κάποιος την κατάσταση που επικρατεί στις εταιρίες και την συνεχή αύξηση της ανεργίας, με 27 περίπου θέσεις εργασίας να χάνονται κάθε ώρα και με τον έναν στους δυο νέους κάτω των 24 να είναι άνεργος, θα σκέπτονταν αν εκείνη την ώρα μιλούσε για την Ελλάδα. Η ανάπτυξη που περιμένουν όλοι και που είναι σημαντική για την καταπολέμηση της κρίσης, έχει πιάσει πάτο και δύσκολα θα σηκωθεί.

Δεν ξέρω, …είμαστε στο έλεος του θεού, ας μας βοηθήσει.!!